نکات جذب سرمایه


شکل (1-1) بخش‌های اولیه و توسعه‌ی استارتاپ‌ها و راه‌کار‌های تامین مالی (Natusch 2003)

جذب بهینه سرمایه گذاری مستقیم خارجی در ایران

الزامات جذب بهينه سرمايه گذاری مستقيم خارجی در ايران با بهره گيری از تجربه كشورهای موفق

مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی مریم احمدیان ۷ اسفند ۱۴۰۰

جذب بهينه سرمايه گذاری مستقيم خارجی در ايران

سرمایه گذاری مستقیم خارجی، «سرمایه گذاری مشتمل بر ارتباط طولانی مدت، منافع پایدار و کنترل شرکت خارجی در کشور مقصد» است و از نکات مثبت آن می توان علاوه بر سهیم بودن سرمایه گذار خارجی در ریسک سرمایه گذاری، انتقال دانش، مدیریت و فناوری به کشور میزبان را نیز در نظر گرفت. سرمایه گذاری مستقیم خارجی طی دو دهه اخیر رشد قابل توجهی در دنیا داشته و تلاش هایی برای جذب هرچه بیشتر سرمایه گذاری خارجی در کشورهای درحال توسعه شکل گرفته است، اما نتیجه چنین تلاش هایی در ایران توفیق چندانی نداشته است. موانع جذب و ارائه راهکارهای افزایش میزان سرمایه گذاری مستقیم خارجی و مزایا و فواید آن در ایران تا کنون شناسایی شده است، اما کمتر به مسئله کیفیت سرمایه گذاری مستقیم خارجی در ایران توجه شده است.

کلیدواژه: سرمایه گذاری خارجی، انتقال فناوری، رشد اقتصادی، چین.

ضرورت و اهداف پژوهش

افزایش سرمایه گذاری مستقیم خارجی (FDI)، با رشد و توسعه اقتصادی بسیاری از کشورها در دو دهه اخیر همراه شده و رقابتی را در میان کشورهای جهان برای جذب بیشتر نکات جذب سرمایه سرمایه گذاری خارجی ایجاد کرده است. FDI یک چرخه فعالیت اقتصادی را ایجاد می کند که ضمن آن انتقال فناوری و تامین مالی خارجی می تواند اتفاق بیفتد. در پژوهش های پیشین کمتر به مسئله کیفیت سرمایه گذاری مستقیم خارجی در ایران و نحوه بیشینه کردن بهره وری از ظرفیت های موجود غفلت شده است. درواقع غالبا پژوهش های انجام شده با مفروض دانستن نفع سرمایه گذاری خارجی برای کشور به دنبال ارائه راهکار برای ایجاد جذابیت و سودآوری برای خارجیان بوده اند و کمتر با لحاظ احتمال آسیب و یا کسب منافع حداقلی از FDI به راهکارهای بیشینه کردن منفعت کشور از طریق ورود سرمایه خارجی پرداخته شده است.این پژوهش در پی پاسخ به این سؤال است که چگونه می توان از سرمایه گذاری مستقیم خارجی در ایران به عنوان ابزار رشد و توسعه اقتصادی استفاده کرد و یا به تعبیر دیگر شرایط و الزامات بهره برداری بهینه از سرمایه گذاری مستقیم خارجی قابل جذب در ایران چیست و چگونه ایجاد می شود.

وضعیت سرمایه گذاری مستقیم خارجی در جهان

سرمایه گذاری مستقیم خارجی (FDI) در چند دوره اخیر رشد قابل توجهی داشته است، به نحوی که در ۴۰سال گذشته نزدیک به ۴۰ برابر شده است. البته بررسی آمارهای یک دهه اخیر پس از بحران مالی و افت اقتصاد جهانی در سال ۲۰۰۸ نشان می دهد مجموع کل FDI سالیانه نتوانسته تاکنون به سقف پیش از بحران مالی برسد. عمده این کاهش، مربوط به سرمایه گذاری جذب شده توسط کشورهای توسعه یافته است که جذب کننده نیمی از کل FDI هستند و عدد مربوط به کشورهای در حال توسعه تقریبا ثابت مانده است. حدود ۷۸ درصد FDI تا سال ۲۰۰۰ توسط کشورهای توسعه یافته جذب شده است. این سهم در سال ۲۰۱۸، به ۶۴/۴ درصد کاهش یافته، اما همچنان جریان سرمایه گذاری مستقیم خارجی تمایل بیشتری به ورود به کشورهای توسعه یافته دارد. در سال های اخیر به ترتیب آمریکا، چین، هنگ کنگ، سنگاپور، نیوزلند، انگلیس، برزیل، استرالیا، اسپانیا و هند بیشترین سرمایه مستقیم خارجی را جذب و ژاپن، چین، فرانسه، هنگ کنگ، آلمان، نیوزلند، کانادا، انگلیس، کره جنوبی و سنگاپور بیشترین سرمایه گذاری مستقیم خارجی را انجام داده اند.. ایران در سال ۲۰۱۸، تنها در حدود ۰/۳ درصد جریان ورودی سرمایه خارجی را جذب کرده است.

آثار سرمایه گذاری مستقیم خارجی برای اقتصاد میزبان

سرمایه گذاری مستقیم خارجی به خودی خود و به تنهایی تاثیری بر رشد اقتصادی ندارد و این بهبود شرایط اقتصاد میزبان و ایجاد ظرفیت های جذب و خلق فناوری است که هم زمان باعث افزایش رشد و جریان سرمایه گذاری مستقیم خارجی می شود. از جمله آثار سرمایه گذاری مستقیم خارجی بر اقتصاد میزبان می توان به تاثیر بر روی بهره وری، تامین سرمایه و ارز، اشتغال و دستمزد، جریان تجارت، ایجاد ثبات اقتصادی، انتقال دانش، مدیریت و فناوری و درنهایت تاثیر بر رشد اقتصادی کشورها اشاره کرد.

تجربه کشورها در بهره گیری از سرمایه گذاری مستقیم خارجی

تجربه مشترک کشورهای آسیای شرقی (مالزی، چین، هنگ کنگ، کره جنوبی و سنگاپور) در زمینه جذب سرمایه گذاری مستقیم خارجی حاکی از آن است که تمامی کشورهای بررسی شده به FDI به عنوان ابزار توسعه و به ویژه انتقال فناوری از خارج نگریسته اند. FDI تنها کانال انتقال فناوری از خارج نیست؛ کره جنوبی از سایر روش های انتقال فناوری ازجمله مهندسی معکوس، خرید لیسانس، استخدام مشاور و متخصص خارجی در کنار تقویت ظرفیت های داخلی بهره برده است. FDI بسیار محدود و گزینشی و در مواردی که تنها راه دستیابی به فناوری بوده استفاده شده و اتکای اصلی دولت کره در رشد صنایع با فناوری پیشرفته بر ایجاد و تقویت ظرفیت های داخلی تحقیق و توسعه بوده است. جهت انتقال فناوری از طریق FDI، به ایجاد ظرفیت و قابلیت جذب فناوری پرداخته اند. آزادسازی ورود سرمایه خارجی در چین و کره جنوبی برخلاف هنگ کنگ، یک فرایند تدریجی و بلندمدت بوده است. علاوه بر جریان ورودی FDI ، جریان خروجی نیز می تواند کانال انتقال فناوری از خارج باشد.

وضعیت جذب سرمایه گذاری مستقیم خارجی در ایران

جذب سرمایه خارجی در ایران منبع محور بوده و به ندرت وارد تولید شده است. عمده سرمایه خارجی در بخش نفت خام وارد شده و به لحاظ روش سرمایه گذاری غالبا به شکل قراردادی است. مسئله جذب اندک FDI در ایران تحت تاثیر مسائل سیاسی و فضای بین المللی بوده است. در شرایط فعلی عمده انگیزه سرمایه گذاری خارجی در ایران براساس دسترسی به بازار و منابع اولیه ارزان بوده است و FDI تاثیر مستقیمی بر فعال شدن کانال های مختلف سرریز فناوری در کشور نداشته است. از طرفی سیاست شرکت های خارجی برای بهره مندی از بازار ایران در وهله اول، صادرات کالا و یا اعطای لیسانس بوده است و اساسا کمتر به تولید و سرمایه گذاری در ایران ورود پیدا کرده اند. همچنین در صنعت نفت به دلیل ضعف انتقال فناوری در این حوزه، بر لزوم ایجاد ظرفیت جذب فناوری و حضور فعال نهادهای تنظیم گر برای ایجاد زمینه بهره برداری از ظرفیت های جذب به شکل موثر تاکید می شود.

برای شناخت فضای تدوین توصیه های سیاستی درخصوص سرمایه گذاری خارجی در ایران با تشکیل یک تیم خبره که با شرایط ایران آشنایی کامل داشته و هم تجربه تدوین ماتریس SWOT را داشته اند، نقاط ضعف و قوت، فرصت ها و تهدیدها در این رابطه شناسایی شده اند. از جمله نقاط قوت ایران برای جذب سرمایه، نیاز بازارهای جهانی به منابع کشور به ویژه نفت، گاز و معدن است. یکی از نقاط ضعف، وجود تحریم های گسترده بین المللی است. چرخه صعودی جدید سرمایه گذاری مستقیم خارجی در جهان و وجود منابع مالی و اشتیاق سرمایه گذار خارجی به سرمایه گذاری در اقتصادهای نو ظهور یکی از فرصت ها است. از جمله تهدید ها می توان به ادامه تحریم ها و وجود تصویر مخدوش از کشور نزد محافل سرمایه گذاری جهانی اشاره کرد.

راهکارهای جذب بهینه سرمایه گذاری خارجی در ایران

به منظور جذب بهینه سرمایه گذاری خارجی در ایران پیشنهاد می شود:

  • برداشت و درک صحیحی از سرمایه گذاری مستقیم خارجی در میان مدیران و سیاستگذاران کشور ایجاد شود؛ به نحوی که به سرمایه گذاری خارجی به عنوان ابزار انتقال فناوری نگریسته شود و نه ابزاری برای تامین مالی.
  • برای بهره گیری از اصلی ترین کارکرد سرمایه گذاری مستقیم خارجی، یعنی انتقال فناوری، ظرفیت های جذب فناوری از خارج ایجاد شود.
  • سیاست های گزینشی و تعیین شروط انتقال فناوری در چارچوب سیاست صنعتی و برنامه های آمایش سرزمین با ملاحظه حفظ دستاوردهای شرکت های داخلی در مقابل شرکت های خارجی، تدوین شود.
  • با الگوبرداری از کشورهای موفق همچون اتحادیه اروپا، ملاحظات فرا اقتصادی (به ویژه ملاحظات سیاسی و امنیتی) درخصوص سرمایه گذاری خارجی جدی گرفته شوند.

جمع بندی

متاسفانه در ایران شرایط بهره برداری کافی از میزان اندک جذب جریان ورودی سرمایه خارجی در جهت توسعه اقتصادی کشور وجود ندارد. اگرچه محیط نکات جذب سرمایه نامناسب کسب وکار و تحریم های بین المللی از اقبال سرمایه گذار خارجی به سرمایه گذاری در کشور کاسته است، اما زمینه استفاده مناسب از همان میزان اندک سرمایه خارجی ورودی نیز فراهم نشده است. از مهم ترین دلایل این مشکل می توان به برداشت و درک نادرست مدیران و سیاستگذاران کشور از سرمایه گذاری مستقیم خارجی و نبود ظرفیت های جذب و انتقال صحیح و کامل فناوری از این طریق اشاره کرد. در نکات جذب سرمایه این پژوهش پیشنهاداتی برای جذب سرمایه خارجی در ایران ارائه شده است که از جمله آن می توان به «تدوین سیاست های گزینشی و تعیین شروط انتقال فناوری در چارچوب سیاست صنعتی و برنامه های آمایش سرزمین با ملاحظه حفظ دستاوردهای شرکت های داخلی در مقابل شرکت ها خارجی» اشاره کرد.

این مطالعه در مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی توسط مریم احمدیان و محمدصادق صارمی در سال ۱۳۹۹ انجام شده است.

نکات جذب نکات جذب سرمایه سرمایه

ندوق‌های با درآمد ثابت

نکاتی که باید پیش از انتخاب صندوق‌های با درآمد ثابت بدانید

دریافت اطلاعات صحیح و قابل اتکا در زمان مناسب، سنگ‌بنا تصمیم‌گیری صحیح و آگاهانه است. انتخاب بهترین صندوق سرمایه‌گذاری با درآمد ثابت متناسب با اهداف و ترجیحات سرمایه‌گذار نیز از این قاعده مستثنی نیست. متقاضیان سرمایه‌گذاری در صندوق‌های با درآمد ثابت می‌بایست پیش از اقدام به خرید واحدهای سرمایه‌گذاری به نکاتی از قبیل میزان ریسک‌، سود پیش‌بینی شده و عملکرد صندوق در سال‌های گذشته توجه کرده و پس از کسب شناخت لازم و کافی، سرمایه‌گذاری خود را شروع کنند. در این نوشتار، کلیه نکات ضروری در انتخاب صندوق سرمایه‌گذاری با درآمد ثابت و پیش‌بینی سود آورده شده است.

صندوق سرمایه‌گذاری با درآمد ثابت چیست؟

صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک با درآمد ثابت و پیش‌بینی سود، بهترین گزینه برای سرمایه‌گذاری بدون ریسک هستند. چرا که ‌بیشترین حجم وجوه این دسته از صندوق‌ها در منابعی با درآمد ثابت مثل سپرده‌های بانکی، گواهی سپرده بانکی، اوراق مشارکت و سایر اوراق بهادار با درآمد ثابت سرمایه‌گذاری می‌شود و تنها بخش کوچکی از دارایی‌های صندوق به خرید سهام اختصاص می‌یابد. به این ترتیب امکان پیش‌بینی نرخ سود در این صندوق‌ها فراهم شده و به‌طور معمول، سود پیش‌بینی شده این صندوق‌ها در دوره‌های یک‌ماهه یا سه‌ماهه پرداخت می‌شود. سرمایه‌گذاران این صندوق‌ها متناسب با روزهای حضور در صندوق، سود دوره‌ای دریافت خواهند کرد. لازم به‌ذکر است که کسب سودهای خیره‌کننده که گاهاً در سایر صندوق‌های سرمایه‌گذاری و ابزاهای مالی مبتنی بر ریسکی مانند طلا، سهام و غیره دیده می‌شود، در این صندوق‌ها نمی‌گنجد و کسب درآمد مستمر امن و بدون ریسک هدف اصلی سرمایه‌گذاری در این نوع از صندوق‌هاست.

در جایگاه مقایسه، می‌توان صندوق‌های سرمایه‌گذاری با درآمد ثابت را با سپرده‌گذاری بانکی مقایسه کرد. این صندوق‌ها همانند سپرده بانکی بدون ریسک هستند. منتها به دلیل تجمیع بالای سرمایه اشخاص و مدیریت تخصصی، سودی بالاتر از سپرده بانکی دارند. صندوق‌های لوتوس پارسیان و پیروزان، دو صندوق سرمایه‌گذاری با درآمد ثابت و پیش‌بینی سود هستند که به ترتیب، پرداخت سود در آن‌ها به صورت ماهانه و سه ماهه انجام می‌شود.

چه زمانی سرمایه‌گذاری در صندوق‌های با درآمد ثابت به‌صرفه‌تر است؟

با توجه به اینکه صندوق‌های با درآمد ثابت بدون ریسک هستند و با این حال عایدی معقولی نیز دارند، می‌توان آن‌ها را در دسته محطاتانه‌ترین و مطمئن‌ترین گزینه‌ها قرار داد. در شرایط عدم اطمینان که ریسک افت قیمت دلار وجود دارد، صندوق‌های با درآمد ثابت گزینه مطمئن‌تری محسوب می‌شوند چرا که وقتی دلار با افت قیمت روبه‌رو می‌شود بازارهای سکه، طلا و سهام نیز تحت تاثیر قرار گرفته و این امر سودآوری دیگر ابزارهای مالی مثل صندوق‌های سهامی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. به‌طور کلی در شرایطی مثل کسادی بازار و رکود اقتصادی که انتخاب‌های محطاتانه در اولویت هستند، صندوق‌های با درآمد ثابت حرف اول را می‌زنند.

ریسک‌پذیر هستید یا ریسک‌گریز؟

ریسک پذیری که با عناوین دیگری همچون تحمل ریسک و اشتهای پذیرش ریسک نیز شناخته می‌شود، معیاری شخصی است که نشان می‌دهد سرمایه‌گذار برای سطح خاصی از سود در سرمایه‌گذاری تا چه مقدار ریسک می‌پذیرد. هر چه ریسک سرمایه‌گذاری افزایش یابد، احتمال کسب سود بیشتر شده و به تبع آن ریسک از دست دادن سرمایه یا بخشی از آن نیز افزایش می‌یابد. از طرفی، هر چه ریسک کاهش یابد، از بازده مورد انتظار و احتمال زیان نیز کاسته خواهد شد. بر این اساس متقاضیان سرمایه‌گذاری، قبل از ورود به صندوق‌ها باید به میزان ریسک ‌پذیری خود دقت کنند.

پس از شناخت اینکه ریسک‌پذیر هستید یا ریسک‌گریز، می‌توانید به بررسی گزینه‌های موجود بپردازید. می‌توان گفت سرمایه‌گذاری در صندوق‌های با درآمد ثابت، ایده‌آل‌ترین گزینه‌ی پیش رو برای سرمایه‌داران ریسک‌گریز است. اگر رویکرد شما به سرمایه‌گذاری، ریسک‌ بسیار پایین و دریافت سود دوره‌ای است، صندوق‌ مشترک با درآمد ثابت مناسب خواهد بود.

چطور بهترین صندوق سرمایه‌گذاری با درآمد ثابت را انتخاب کنیم؟

این سوال که چطور می‌توان بهترین صندوق با درآمد ثابت را تشخیص داد، شاید مهم‌ترین سوالی است که در ذهن علاقمندان به این نوع از صندوق‌ها شکل می‌گیرد. مهم‌ترین مواردی که باید قبل از سرمایه‌گذاری در صندوق‌ با درآمد ثابت به آن توجه کنید، عبارتند از:

کارنامه مالی و عملکرد صندوق: بازدهی صندوق در دوره‌های گذشته، معیار مناسبی برای تصمیم‌گیری در خصوص انتخاب مناسب‌ترین صندوق با درآمد ثابت است. میزان بازدهی دوره‌های گذشته صندوق را می‌توان از طریق وب‌سایت هر صندوق بررسی کرد. بدین ترتیب، امکان مقایسه هر صندوق با سایر صندوق‌های آن موسسه و همچنین صندوق‌های سرمایه‌گذاری دیگر موسسات فراهم می‌شود. به خاطر داشته باشید اگر در یک بازه‌ی زمانی خاص عملکرد تنها یک صندوق مناسب نبوده است، می‌توان دلیل آن را ضعف در مدیریت صندوق دانست. ولی اگر در یک بازه‌ی زمانی مشخص، بازده‌ی همه‌ی صندوق‌های مورد بررسی شما مطلوب نبوده است، ریشه آن را می‌توان در عوامل کلی‌تر و روندهای حاکم بر بازار جست و جو کرد. از این رو پیشنهاد می‌شود که بازدهی یکسال به بالای صندوق را در روند ارزیابی خود قرار دهید.

مطالعه اساسنامه و امیدنامه صندوق: همه صندوق‌های سرمایه‌گذاری، موظف به تدوین اساسنامه و امیدنامه هستند. در اساسنامه هر صندوق، مواد قانونی که به تصویب و تایید سازمان بورس رسیده و صندوق‌ها موظف به انجام آن‌ها هستند، آورده می‌شود. مهمترین موارد اساسنامه به صورت خلاصه در امیدنامه صندوق سرمایه‌گذاری ذکر می‌شود. مطالعه اساسنامه و امیدنامه هر صندوق جهت کسب آگاهی از حوزه اختیارات مدیر صندوق، ترکیب دارایی‌ها، استراتژی و خط مشی صندوق حائز اهمیت است و در روند انتخاب، تاثیر به‌سزایی دارد. اساسنامه و امیدنامه صندوق‌های سرمایه‌گذاری لوتوس به‌راحتی و به‌صورت آنلاین در دسترس است. برای این کار می‌توانید به سایت صندوق مورد نظر مراجعه کنید. همچنین،‌ ما خلاصه اهم اطلاعات موجود در امیدنامه و اساسنامه هر صندوق را در صفحه مربوط به آن صندوق در سایت قرار داده‌ایم و شما می‌توانید با مطالعه اطلاعات موجود در صفحه هر صندق، مهمترین نکات و شرایط آن صندوق را بدانید.

اندازه صندوق سرمایه‌گذاری: حجم بالای وجوه صندوق نشان می‌دهد که صندوق مذکور در جذب سرمایه اشخاص، موفق‌تر عمل کرده‌ است. بدیهی است این مهم بدون جلب رضایت و اعتماد سرمایه‌گذاران حاصل نمی‌شود و به همین خاطر می‌بایست اندازه صندوق را معیاری در انتخاب صندوق با درآمد ثابت قرار داد. البته در صورتی که صندوق مورد نظر شما در تمامی موارد یاد شده عملکرد مطلوبی دارد اما به دلیل تازه تاسیس بودن از حجم دارایی بالایی برخوردار نیست، می‌توانید عملکرد سایر صندوق‌های تحت مالکیت موسسه را ملاک قرار داده و با اطمینان از اندازه و عملکر سایر صندوق‌های آن موسسه، انتخاب خود را انجام دهید.

نوسان سود در صندوق‌های با درآمد ثابت: وجود تفاوت در ترکیب دارایی‌های صندوق‌های سرمایه‌گذاری منجر به تفاوت در ریسک و به تبع آن بازدهی و سود صندوق می‌شود. لذا جهت انتخاب با اطمینان کامل، بهتر است نوسانات سود صندوق در بازه‌ی زمانی طولانی مدت(فراتر از یک الی چند دوره) بررسی شود. توجه داشته باشید، صندوقی که بالاترین بازدهی در یک دوره کوتاه مدت را دارد، الزاماً بهترین انتخاب نیست چرا که ممکن است با سرمایه‌گذاری در این صندوق، ریسک بالایی را متحمل شوید. با بررسی صندوق در بازه‌ی زمانی طولانی مدت، نوسان سود در هر دوره مشخص شده و هر چه میزان نوسانات کمتر باشد، صندوق با درآمد ثابت گزینه‌ی مطمئن‌تری برای سرمایه‌گذاری خواهد بود.

علاوه بر موارد فوق، بررسی طول عمر یک صندوق سرمایه‌گذاری و تعداد سرمایه‌گذاران آن نیز می‌تواند نماد خوبی از قابلیت اتکا صندوق باشد. پیشنهاد ما به شما، مراجعه به صفحات صندوق لوتوس پارسیان و صندوق پیروزان در وبسایت تامین سرمایه لوتوس است. علاوه بر این، در وب‌سایت صندوق پیروزان و لوتوس پارسیان کلیه اطلاعات لازم جهت تصمیم‌گیری بهینه شامل ارکان صندوق، و عملکرد صندوق در سال‌های گذشته قابل دسترسی است.

با صندوق‌های سرمایه‌گذاری لوتوس بیشتر آشنا شوید.

اشتراک با دوستان

صندوق سرمایه‌گذاری با درآمد ثابت چیست؟

صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک با درآمد ثابت و پیش‌بینی سود، بهترین گزینه برای سرمایه‌گذاری بدون ریسک هستند. چرا که ‌بیشترین حجم وجوه این دسته از صندوق‌ها در منابعی با درآمد ثابت مثل سپرده‌های بانکی، گواهی سپرده بانکی، اوراق مشارکت و سایر اوراق بهادار با درآمد ثابت سرمایه‌گذاری می‌شود و تنها بخش کوچکی از دارایی‌های صندوق به خرید سهام اختصاص می‌یابد. به این ترتیب امکان پیش‌بینی نرخ سود در این صندوق‌ها فراهم شده و به‌طور معمول، سود پیش‌بینی شده این صندوق‌ها در دوره‌های یک‌ماهه یا سه‌ماهه پرداخت می‌شود. سرمایه‌گذاران این صندوق‌ها متناسب با روزهای حضور در صندوق، سود دوره‌ای دریافت خواهند کرد. لازم به‌ذکر است که کسب سودهای خیره‌کننده که گاهاً در سایر صندوق‌های سرمایه‌گذاری و ابزاهای مالی مبتنی بر ریسکی مانند طلا، سهام و غیره دیده می‌شود، در این صندوق‌ها نمی‌گنجد و کسب درآمد مستمر امن و بدون ریسک هدف اصلی سرمایه‌گذاری در این نوع از صندوق‌هاست.

در جایگاه مقایسه، می‌توان صندوق‌های سرمایه‌گذاری با درآمد ثابت را با سپرده‌گذاری بانکی مقایسه کرد. این صندوق‌ها همانند سپرده بانکی بدون ریسک هستند. منتها به دلیل تجمیع بالای سرمایه اشخاص و مدیریت تخصصی، سودی بالاتر از سپرده بانکی دارند. صندوق‌های لوتوس پارسیان و پیروزان، دو صندوق سرمایه‌گذاری با درآمد ثابت و پیش‌بینی سود هستند که به ترتیب، پرداخت سود در آن‌ها به صورت ماهانه و سه ماهه انجام می‌شود.

چه زمانی سرمایه‌گذاری در صندوق‌های با درآمد ثابت به‌صرفه‌تر است؟

با توجه به اینکه صندوق‌های با درآمد ثابت بدون ریسک هستند و با این حال عایدی معقولی نیز دارند، می‌توان آن‌ها را در دسته محطاتانه‌ترین و مطمئن‌ترین گزینه‌ها قرار داد. در شرایط عدم اطمینان که ریسک افت قیمت دلار وجود دارد، صندوق‌های با درآمد ثابت گزینه مطمئن‌تری محسوب می‌شوند چرا که وقتی دلار با افت قیمت روبه‌رو می‌شود بازارهای سکه، طلا و سهام نیز تحت تاثیر قرار گرفته و این امر سودآوری دیگر ابزارهای مالی مثل صندوق‌های سهامی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. به‌طور کلی در شرایطی مثل کسادی بازار و رکود اقتصادی که انتخاب‌های محطاتانه در اولویت هستند، صندوق‌های با درآمد ثابت حرف اول را می‌زنند.

ریسک‌پذیر هستید یا ریسک‌گریز؟

ریسک پذیری که با عناوین دیگری همچون تحمل ریسک و اشتهای پذیرش ریسک نیز شناخته می‌شود، معیاری شخصی است که نشان می‌دهد سرمایه‌گذار برای سطح خاصی از سود در سرمایه‌گذاری تا چه مقدار ریسک می‌پذیرد. هر چه ریسک سرمایه‌گذاری افزایش یابد، احتمال کسب سود بیشتر شده و به تبع آن ریسک از دست دادن سرمایه یا بخشی از آن نیز افزایش می‌یابد. از طرفی، هر چه ریسک کاهش یابد، از بازده مورد انتظار و احتمال زیان نیز کاسته خواهد شد. بر این اساس متقاضیان سرمایه‌گذاری، قبل از ورود به صندوق‌ها باید به میزان ریسک ‌پذیری خود دقت کنند.

پس از شناخت اینکه ریسک‌پذیر هستید یا ریسک‌گریز، می‌توانید به بررسی گزینه‌های موجود بپردازید. می‌توان گفت سرمایه‌گذاری در صندوق‌های با درآمد ثابت، ایده‌آل‌ترین گزینه‌ی پیش رو برای سرمایه‌داران ریسک‌گریز است. اگر رویکرد شما به سرمایه‌گذاری، ریسک‌ بسیار پایین و دریافت سود دوره‌ای است، صندوق‌ مشترک با درآمد ثابت مناسب خواهد بود.

چطور بهترین صندوق سرمایه‌گذاری با درآمد ثابت را انتخاب کنیم؟

این سوال که چطور می‌توان بهترین صندوق با درآمد ثابت را تشخیص داد، شاید مهم‌ترین سوالی است که در ذهن علاقمندان به این نوع از صندوق‌ها شکل می‌گیرد. مهم‌ترین مواردی که باید قبل از سرمایه‌گذاری در صندوق‌ با درآمد ثابت به آن توجه کنید، عبارتند از:

کارنامه مالی و عملکرد صندوق: بازدهی صندوق در دوره‌های گذشته، معیار مناسبی برای تصمیم‌گیری در خصوص انتخاب مناسب‌ترین صندوق با درآمد ثابت است. میزان بازدهی دوره‌های گذشته صندوق را می‌توان از طریق وب‌سایت هر صندوق بررسی کرد. بدین ترتیب، امکان مقایسه هر صندوق با سایر صندوق‌های آن موسسه و همچنین صندوق‌های سرمایه‌گذاری دیگر موسسات فراهم می‌شود. به خاطر داشته باشید اگر در یک بازه‌ی زمانی خاص عملکرد تنها یک صندوق مناسب نبوده است، می‌توان دلیل آن را ضعف در مدیریت صندوق دانست. ولی اگر در یک بازه‌ی زمانی مشخص، بازده‌ی همه‌ی صندوق‌های مورد بررسی شما مطلوب نبوده است، ریشه آن را می‌توان در عوامل کلی‌تر و روندهای حاکم بر بازار جست و جو کرد. از این رو پیشنهاد می‌شود که بازدهی یکسال به بالای صندوق را در روند ارزیابی خود قرار دهید.

مطالعه اساسنامه و امیدنامه صندوق: همه صندوق‌های سرمایه‌گذاری، موظف به تدوین اساسنامه و امیدنامه هستند. در اساسنامه هر صندوق، مواد قانونی که به تصویب و تایید سازمان بورس رسیده و صندوق‌ها موظف به انجام آن‌ها هستند، آورده می‌شود. مهمترین موارد اساسنامه به صورت خلاصه در امیدنامه صندوق سرمایه‌گذاری ذکر می‌شود. مطالعه اساسنامه و امیدنامه هر صندوق جهت کسب آگاهی از حوزه اختیارات مدیر صندوق، ترکیب دارایی‌ها، استراتژی و خط مشی صندوق حائز اهمیت است و در روند انتخاب، تاثیر به‌سزایی دارد. اساسنامه و امیدنامه صندوق‌های سرمایه‌گذاری لوتوس به‌راحتی و به‌صورت آنلاین در دسترس است. برای این کار می‌توانید به سایت صندوق مورد نظر مراجعه کنید. همچنین،‌ ما خلاصه اهم اطلاعات موجود در امیدنامه و اساسنامه هر صندوق را در صفحه مربوط به آن صندوق در سایت قرار داده‌ایم و شما می‌توانید با مطالعه اطلاعات موجود در صفحه هر صندق، مهمترین نکات و شرایط آن صندوق را بدانید.

اندازه صندوق سرمایه‌گذاری: حجم بالای وجوه صندوق نشان می‌دهد که صندوق مذکور در جذب سرمایه اشخاص، موفق‌تر عمل کرده‌ است. بدیهی است این مهم بدون جلب رضایت و اعتماد سرمایه‌گذاران حاصل نمی‌شود و به همین خاطر می‌بایست اندازه صندوق را معیاری در انتخاب صندوق با درآمد ثابت قرار داد. البته در صورتی که صندوق مورد نظر شما در تمامی موارد یاد شده عملکرد مطلوبی دارد اما به دلیل تازه تاسیس بودن از حجم دارایی بالایی برخوردار نیست، می‌توانید عملکرد سایر صندوق‌های تحت مالکیت موسسه را ملاک قرار داده و با اطمینان از اندازه و عملکر سایر صندوق‌های آن موسسه، انتخاب خود را انجام دهید.

نوسان سود در صندوق‌های با درآمد ثابت: وجود تفاوت در ترکیب دارایی‌های صندوق‌های سرمایه‌گذاری منجر به تفاوت در ریسک و به تبع آن بازدهی و سود صندوق می‌شود. لذا جهت انتخاب با اطمینان کامل، بهتر است نوسانات سود صندوق در بازه‌ی زمانی طولانی مدت(فراتر از یک الی چند دوره) بررسی شود. توجه داشته باشید، صندوقی که بالاترین بازدهی در یک دوره کوتاه مدت را دارد، الزاماً بهترین انتخاب نیست چرا که ممکن است با سرمایه‌گذاری در این صندوق، ریسک بالایی را متحمل شوید. با بررسی صندوق در بازه‌ی زمانی طولانی مدت، نوسان سود در هر دوره مشخص شده و هر چه میزان نوسانات کمتر باشد، صندوق با درآمد ثابت گزینه‌ی مطمئن‌تری برای سرمایه‌گذاری خواهد بود.

علاوه بر موارد فوق، بررسی طول عمر یک صندوق سرمایه‌گذاری و تعداد سرمایه‌گذاران آن نیز می‌تواند نماد خوبی از قابلیت اتکا صندوق باشد. پیشنهاد ما به شما، مراجعه به صفحات صندوق لوتوس پارسیان و صندوق پیروزان در وبسایت تامین سرمایه لوتوس است. علاوه بر این، در وب‌سایت صندوق پیروزان و لوتوس پارسیان کلیه اطلاعات لازم جهت تصمیم‌گیری بهینه شامل ارکان صندوق، و عملکرد صندوق در سال‌های گذشته قابل دسترسی است.

نکات جذب سرمایه

info [ at ] kararegister.com

ونک، خیابان ملاصدرا، تقاطع پل کردستان، ضلع شمال غربی تقاطع، بن بست فرشید، پلاک 8، واحد 1

  • شما اینجا هستید:
  • برای ثبت تغییرات در شرکت تعاونی چه کارهایی لازم است انجام دهیم ؟

نکاتی که درباره ثبت شرکت استارت آپ ( نوپا ) باید بدانید

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره غیر فعال

قبل از پرداختن به موضوع ثبت شرکت استارت آپ، باید با این نوع شرکت آشنا شویم. جهت آشنایی ذهن خوانندگان ابتدا به ویژگی های شرکت استارت آپ اشاره ای خواهیم داشت.

استارت آپ چیست؟

تعاریف زیادی راجع به استارت آپ موجود است، یکی از بهترین این تعاریف عبارت است از:
استارت آپ (Startup)، نهادی انسانی است که به منظور خلق محصول، خدمت با ارزشی نو ایجاد شده است.
شرکت نوپا یا استارت آپ (به انگلیسی startup) مخفف startupcompany به معنی شرکت نوپا به یک شرکت یا کسب و کار گفته می شود که معمولاً به تازگی و در نتیجه کارآفرینی ایجاد شده است، رشد سریعی دارد و در جهت تولید راه حلی نوآورانه و دوام پذیر برای رفع یک نیاز در بازار شکل گرفته است. این شرکت ها معمولاَ مبتنی بر ایده های ریسک پذیر هستند که مدل کسب و کارشان مشخص نیست و بازار هدفشان نیز در حد فرض است. شرکت های نوپا می توانند در هر حوزه ای ایجاد شوند، ولی اغلب به شرکت هایی گفته می شود که رشد سریعی دارند و در زمینه تکنولوژی فعالیت می کنند.

شرکت های نوپا می توانند در هر شکلی و به هر اندازه ای ایجاد شوند سرمایه گذارها به طور کلی به آن دسته از شرکت های نوپایی جلب می شوند که نسبت خطر به سود بالایی دارند و مقیاس پذیر تر هستند و بنابراین هزینه راه اندازی کمتر، ریسک زیاد و توان بالقوه بالایی برای گرداندن سرمایه دارند، معمولاً یک شرکت نوپای موفق قابلیت رشد بیشتری نسبت به یک شرکت جا افتاده دارد، یعنی می تواند با سرمایه کمتر، رشد بیشتری نسبت به شرکت های قدیمی داشته باشد.

این شرکت ها برای رشد سریع خود نیاز به جذب سرمایه دارند و در این راه گزینه های مختلفی دارند. شرکت های دیگر با افراد سرمایه گذار می توانند به شرکت های نوپا با تبادل پول نقد در برابر سهام کمک کنند تا فعالیت خود را شروع کنند، در عمل خیلی از شرکت های نوپا توسط بنیانگذارانشان سرمایه گذاری می شوند.
وظیفه مهم در راه اندازی یک کسب و کار، تحقیق برای اعتبار، ارزیابی و توسعه ایده یا مفاهیم آن کسب و کار است؛اگر ارزش یک شرکت بر اساس فناوری آن شرکت باشد، مهم است که بنیان گذاران آن از مالکیت معنوی ایده های خود حفاظت کنند.

از چالش های راه اندازی یک شرکت نوپا، سرمایه، نیروی انسانی و هزینه های پایه مثل اجاره دفتر و منشی است. برخی از شرکت های نوپا برای کاهش این هزینه ها از دفتر کار مجازی استفاده می کنند.

بین کسب و کار کوچک و استارت آپ چه تفاوتی وجود دارد؟

تفاوت بسیاری بین استارت آپ (همچون آمازون، گوگل، Airbnb ، Umber. Com و. ) و کسب و کار کوچک (لباس فروشی، سوپر مارکت، شرکت مشاوره، رستوران و. ) هست.
خوشبختانه در وضعیت کنونی بیشتر کسب و کارهای کوچک (بدون حمایت) از عهده خود بر می آیند. گر چه ما استارت آپ های چندانی نداریم (به ویژه استارت آپ های جهانی و میلیون دلاری) اما وجودشان می تواند مفید واقع شود. شرکت هایی که معمولاً فناور هستند و نیازهایشان با کسب و کارهای کوچک یکسان نیست.
در استارت آپ شما این کارها را می کنید:

  • محصولی نو می سازید
  • مساله جدید را حل می کنید یا نیازی نو را برطرف می کنید
  • به بازاری نو با مشتریان جدید وارد می شوید
  • پایه گذاران ،چشم انداز گسترش یافتن و تبدیل شدن به شرکتی در کلاس جهانی را دارند
  • میخواهید دنیا را به مکانی بهتر تبدیل کنید
  • استعداد های هوشمند و درخشان را جذب می کنید (در بلند مدت بیش از ۱۰۰۰نفر را استخدام خواهید کرد)

در صورتی که کسب و کارهای کوچک از ویژگی های ذیل برخوردارند:
- محصول /خدمت مشخص
- مشتریان مشخص با بازار مشخص
- ریسک پایین
- می توانید کسب و کار را کوچک یا درون خانواده نگه دارید.
- در آن پتانسیل رشد پایینی دارید.
- چشم انداز پایه گذاران بدست آوردن آن اندازه ای از درآمد است که بتوانند خانواده را بگردانند.
- جذب نیروهای ارزان (خلق کردن تا ۱۰۰شغل)

• عوامل موثر در موفقیت یک استارت آپ
- مطرح کردن ایده
- انتخاب کردن ایده ای که به شدت برای اجرای آن علاقه مند هستید .
- محصول یا خدماتی که افراد به شدت خواهان آن هستند .
- به آنچه واقعا جهان با آن روبه روست بپردازید.
- بر روی بازارهایی که سریع می توان بر آن هامسلط شد وقت بگذارید .
- بازارهای بالقوه را بشناسید .
- نقاط ضعف و قوت خود را شناسایی کنید.
- شریک شما باید مهارت های شما را کامل کند.
- بیش از ۳شریک در شرکت ممنوع.
- مسئولیت پذیر باشید.
- از افراد باتجربه مشاوره بگیرید.
- در جستجوی گوگل حرفه ای باشید.
- رقبا را رصد کنید .
- از ابتدا برای محصول یا خدمات خود پول دریافت کنید .
- بازاریابی را تنها به بودجه بازاریابی محدود نکنید .
- در ارائه خدمات به مشتری سریع عمل کنید .

ارزش گذاری استارت آپ از چه لحاظی اهمیت دارد؟

ارزش گذاری مساله کار بسیار مهمی است .چرا که، همین ارزش گذاری هاتعیین می کنند که یک بنیان گذار به ازای سرمایه ای که دریافت می کند چه میزان از سهام شرکتی اش را باید در اختیار سرمایه گذاران قرار دهد. در مرحله اولیه ارزش شرکت نزدیک به صفراست، اما ارزش گذاری شرکت باید رقمی بسیار بالاتر از این باشد.

ثبت شرکت استارت آپ (نوپا)

ثبت شرکت در قالب های ثبتی مختلف صورت می پذیرد. این قالب ها عبارتند از 1. سهامی خاص 2. بامسئولیت محدود 3. مختلط سهامی 4. مختلط غیرسهامی 5. تضامنی 6. نسبی 7. تعاونی
اشخاصی که قصد دارند در قالب شخص حقوقی تجارت کنند یکی از انواع شرکت های تجاری را جهت شروع فعالیت خود انتخاب می کنند. به صورت معمول از میان شرکت های هفتگانه ی فوق، اکثر مردم شرکت بامسئولیت محدود و یا شرکت سهامی خاص ثبت می نمایند که هر یک از این شرکت ها خصوصیات و ویژگی های خاص خود را دارند. در ذیل به بررسی این شرکت ها می پردازیم.

شرکتی است که کلیه سرمایه آن منحصراَ توسط خود موسسین تامین می شود، حداقل سرمایه شرکت سهامی خاص یک میلیون ریال بوده و موسسین نیز نباید از سه نفر کمتر باشند ( مواد 3 و 4 و 5 ل.ا.ق.ت) مسئولیت مدنی سهامدار در مقابل قروض و دیون شرکت محدود به مبلغ اسمی سهمی است که سهامدار در شرکت سهامی سرمایه گذاری کرده است.( ماده 1 ل.ا.ق.ت)

شرکت مسئولیت محدود:

شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای انجام امور تجاری تشکیل می شود. مسئولیت شریک در مقابل قروض و دیون شرکت به میزان سهم الشرکه ای است که شخص در شرکت سرمایه گذاری کرده است. فرق این شرکت با شرکت های سهامی در این است که در شرکت با مسئولیت محدود به هیچ وجه سهم الشرکه صادر نمی شود و جز با رضایت عده ای از شرکاء که سه چهارم سرمایه متعلق به آن ها باشد قابل نقل و انتقال نیست. ولی در شرکت های سهامی، سهام منتشر گردیده و نیز قابل نقل و انتقال می باشد. در شرکت با مسئولیت محدود در صورت پیش بینی در اساسنامه، با فوت، حجر، ممنوعیت قانونی یا قضایی یکی از شرکاء شرکت منحل می شود ولی در شرکت های سهامی عام و خاص در چنین شرایطی شرکت به حیات خود ادامه می دهد.

فایده ای که شرکت های با مسئولیت محدود دارند این است که شرکت های سهامی غالبا احتیاج به سرمایه های مهم دارند و ناچارند شریک زیاد داشته باشند به این جهت مقررات زیادی درباره آنها وضع شده که رعایت تمام آنها از عهده اشخاصی که می خواهند شرکاء محدودی داشته باشند خارج است؛ این قبیل شرکت ها از اشخاصی تشکیل می شود که با یکدیگر دوست و یا همکارند و در حقیقت شرکت فامیلی است، از آن قیود تا اندازه ای آزاد است.

شرایط و مدارک مورد نیاز جهت ثبت شرکت استارت آپ سهامی خاص:

شرایط لازم:

  1. مطابق ماده ۳ لایحه اصلاحی قانون تجارت:حداقل تعداد سهامداران در شرکت سهامی خاص ۳نفر باشد +2نفر بازرس که بازرسین نباید از اعضا باشند، حداقل ۳۵درصد سرمایه نیز می بایست نقداً پرداخت شود.
  2. حداقل سرمایه در شرکت سهامی خاص از یک میلیون ریال نباید کمتر باشد.( مطابق ماده ۵لایحه اصلاحی قانون تجارت)

مدارک مورد نیاز:

- تصویر شناسنامه و کارت ملی کلیه اعضا
- گواهی عدم سوء پیشینه کیفری تهیه شده از مراکز پلیس +10
- اقرارنامه امضاشده
- اصل وکالتنامه وکیل دادگستری در صورتی که ثبت شرکت توسط وکیل صورت پذیرد.
- اصل مجوز فعالیت از مراجع ذیربط در مواردی که ثبت موضوع نیاز به مجوز داشته باشد.

شرایط ثبت شرکت استارت آپ با مسئولیت محدود:

- در شرکت با مسئولیت محدود تعداد شرکا حداقل ۲نفر می باشد.

- حداقل سرمایه برای ثبت شرکت با مسئولیت محدود یک میلیون ریال است.
- در شرکت با مسئولیت محدود باید کل سرمایه تحویل مدیر عامل شرکت شده و مدیر عامل اقراربه دریافت نماید.
مدارک ثبت شرکت نوپا با مسئولیت محدود :
- فتوکپی کارت ملی و شناسنامه کلیه اعضا
- اصل گواهی عدم سوء پیشینه کیفری
- اقرارنام امضا شده
- اخذ مجوز در صورت نیاز بنا به تشخیص کارشناس اداره ثبت شرکت‌ها
کلیه ی امور ثبتی خود را به ما بسپارید .
تمرکز ما بر روی ارائه خدمات با کیفیت و جذب رضایت کامل مشتریان گرامی می باشد.

۱۰ مسیر برای سرمایه‌گذاری موفق

مسیرهای بهینه برای انجام سرمایه گذاری موفق چیست؟ بهترین مسیر برای چند برابر کردن سرمایه خود کدام است؟ آیا افراد با سرمایه خرد هم می‌توانند در بازارها مختلف سرمایه‌گذاری کنند؟ تجارت نیوز در این گزارش تلاش کرده است به این سئوالات پاسخ دهد و راه‌ها و تجربه‌های موفق برای سرمایه‌گذاری را به متقضایان پیشنهاد دهد.

سرمایه‌گذاری به چه معناست؟‌

به طور طبیعی برای ورود به هر عرصه‌ای باید با مفهوم آن پدیده آشنا شد، بنابراین قبل از هر چیز متقاضیان برای سرمایه گذاری باید با این مفهوم کلیدی آشنایی پیدا کنند. در یک تعریف عمومی سرمایه گذاری به وارد کردن پول و سرمایه نقدی به یک بازار و خرید محصولات آن بازار برای کسب سود و افزایش سرمایه اولیه گفته می‌شود. به عبارت دیگر سرمایه‌گذاری به زبان ساده یعنی تبدیل پول به چند نوع کالا یا دارایی که در حال حاضر مصرف نمی‌شود و افراد می‌خواهند با نگهداری آن برای مدتی در آینده از سوددهی آن بهره ببرند.

سرمایه گذاری درهر بازار متفاوت است، چرا که هر بازار مهارت‌های خاص خود را برای سرمایه گذاری می‌طلبد. از این رو تجربه می‌تواند نقش کلیدی و مهمی را برای افراد بازی کند. اگر فردی بدون تجربه و پرس و جوی کافی وارد بازاری شود احتمال شکست خوردن و متضرر شدنش بسیار بالا است، چرا که مطمئنا افراد دیگری با تجربه بالا در آن بازار حضور دارند که از فرصت‌ها استفاده می‌کنند. اما با این وجود افراد با سرمایه خرد هم می‌توانند در صورت تجربه کافی در یک بازار مثل بازار سرمایه به موفقیت برسند و سرمایه خود را چند برابر کنند.

مسیرهایی برای سرمایه‌گذاری موفق

روش‌های مختلفی برای سرمایه گذاری موفق وجود دارد که ۱۰ مورد از آنها به شرح زیر هستند.

زمان گذاشتن برای مطالعه بازار مورد نظر:‌ سرمایه‌گذاران موفق کسانی هستند که به طور مداوم وقت خود را صرف خواندن کتاب، روزنامه، مجله‌های مرتبط و شنیدن اخبار می‌‌کنند تا از آخرین روندها در بازاری که می‌خواهند در آن سرمایه‌گذاری کنند مطلع شوند.

شناسایی بازار هدف و تشکیل پرتفوی بهینه:‌ در بین اصول سرمایه‌گذاری صحیح، ترکیب بهینه‌ای که افراد برای سبد خود انتخاب می‌کنند؛ بسیار حائز اهمیت است. سرمایه‌گذاران باید سعی کنند پس انداز خود را به صورت دارایی‌های مختلف نگهداری کنند. متنوع‌سازی سبد سرمایه‌گذاری و تشکیل یک ترکیب بهینه، استراتژی مهمی برای کسب بازدهی بالا است.

فرار نکردن از ریسک: مقوله سرمایه‌گذاری به طور طبیعی مستلزم پذیرفتن مقدار مشخصی ریسک است. باید این واقعیت را پذیرفت که برای رسیدن به اهداف ریسک پذیر بود.

پیچیده نکردن فرآیند سرمایه‌گذاری: در مواردی مشاهده می‌شود که بعضی افراد چندین حساب معاملاتی مختلف دارند و در تمام این حساب‌ها به یک شکل سرمایه‌گذاری می‌کنند. به نظر می‌رسد معامله‌گران این گونه فکر می‌کنند که با این کار سبد سرمایه‌گذاری متنوع و مطمئن برای خود ایجاد می کنند، در حالی که این روش تشکیل سبد سهام و متنوع سازی سرمایه‌گذاری نیست و فقط شرایط کار را دشوارتر می‌کند.

پایش مدارم نوسانات بازار: امروزه با توجه به گسترش پلتفرم‌های آنلاین تحلیلی و معاملاتی بازارهای مالی، برای دسترسی به قیمت لحظه‌ای سهام در اقصی نقاط جهان، کافی است یک تلفن همراه هوشمند متصل به اینترنت در اختیار داشته باشیم. درصد بالایی از معامله گران در طول روز، زمان طولانی را صرف مشاهده و پیگیری نوسانات میان روزی بازار می‌کنند که مصداق بارز اتلاف وقت است.

دیدگاه کوتاه مدت نداشته باشید: نباید بر اساس نوسانات مقطعی بازار تصمیم گیری کرد و تا حد امکان باید چشم‌انداز سرمایه‌گذاری بلند مدت داشته باشیم. ممکن است برخی اوقات نسبت به اهداف مالی خود بازدهی کمتری داشته باشیم و به دلیل این موضوع نسبت به خودتان یا بازار احساس بدی پیدا کنید که این یک امر کاملا طبیعی است. اما اگر اهداف بلند مدت داشته باشیم،‌می‌دانیم که باید بر اساس عملکرد خود در بلند مدت نتیجه‌گیری کنیم.

نظارت دائمی بر عملکرد خود: سرمایه‌گذاران با تجربه می‌دانند بهترین شاخص عملکرد آینده، عملکرد گذشته است. اگر شما در کنار سرمایه‌گذاری اهداف بزرگی را برای خود تعیین کرده‌اید، بر نقاط قوتی که باعث بیش‌ترین پیشرفتتان شده است تمرکز کنید تا از نکات منفی و ترس از شکستی دلسردکننده دور بمانید.

مشورت کردن با افراد حرفه‌ای:‌ باید همواره سعی کرد افراد با تجربه و حرفه‌ای را در کنار خود داشته باشیم و از تجربیات آنها استفاده کنیم. یک سرمایه‌گذار موفق باید بداند که کمک گرفتن از یک تیم متخصص یا یک مشاور حرفه‌ای می‌تواند به پیش برد فعالیت او کمک کند.

به روز رسانی استراتژی: یکی دیگر از اصول سرمایه‌گذاری این است که برنامه سرمایه‌گذاری‌مان را به صورت دوره‌ای و بعد از مشورت با افراد با تجربه به روزرسانی کنیم. با این کار می‌توانیم ایده‌های کاربردی و جدیدی را به آن اضافه کنیم و ایده‌های ضعیف را حذف کنیم.

تعصب را کنار بگذاریم: باید در سرمایه‌‌گذاری احساسات را کنار گذاشت و همیشه بر سرمایه‌گذاری روی یک سهم یا برند خاص اصرار نکنیم.

برای مطالعه مطالب تحلیلی بیشتر در خصوص اقتصاد ایران صفحه آکادمی تجارت‌نیوز رادنبال کنید.

تامین مالی در مرحله رشد استارتاپ‌ها

راهکارهای تامین مالی

عموما استارتاپ‌هایی که به این مرحله رسیده‌اند، از عرضه‌ی محصول خود، اندازه‌ی بازار و میزان سرمایه‌ی مورد نیاز برای افزایش مقیاسشان اطمینان حاصل کرده‌اند، در غیر این صورت باید در سیستم توزیعشان تغییراتی حاصل نمایند یا یک مدل کسب و کار جدید را بسازند. به طور کلی رویکرد تامین مالی در این مرحله به چهار بخش تقسیم می‌شود که در ادامه هر بخش تعریف خواهد شد.

منظور از بخش پایانی بذر این است که عموما استارتاپ‌ها تامین مالی اولیه ای داشته اند که توسط خانواده، دوستان یا فرشتگان سرمایه‌گذار صورت گرفته، جایگاه آن‌ها در چرخه‌ی سرمایه‌گذاری استارتاپ‌ها کمی بعد از قعر دره‌ی مرگ است، آن‌ها جایگاه خود را در بازار می‌دانند و برای استحکام و قدرت گرفتن مدل کسب و کاری خود نیاز به سرمایه دارند. اگر مایلید در خصوص دره مرگ و راهکارهای تامین مالی در این قسمت اطلاعات بیشتری کسب کنید، مقاله پیشین ما با عنوان “راهکارهای تامین مالی در دره‌ی مرگ استارتاپ‌ها” را مطالعه بفرمایید.

مرحله اول / سری A

شرکت‌های خصوصی، استارتاپ‌هایی که در حال پیشرفت در راستای مدل کسب و کاریشان هستند و میزان پتانسیل رشد مثبت خود در بازار را نمایان می‌کنند در این بخش قرار می‌گیرند. شرکت‌های نام برده در این بخش عموما نیازمند سرمایه‌ای بین ۲ تا 20 میلیون دلار (داخل کشور حدودا برابر با 1 تا 20 میلیارد تومان (در سال ۱۳۹۹)) برای اتمام بخش دره‌ی مرگ و پرداخت وام‌های ایجاد شده در مسیرشان هستند. بر أساس مطالعات ۱۰ ساله‌ی صورت گرفته متوسط این مقدار در سال ۲۰۲۰ میزان ۸/۱۵ میلیون دلار شده است.

مرحله دوم / سری B

این بخش از روند سرمایه‌گذاری بر روی شرکت‌هایی است که از « استارتاپ » بودن گذر کرده‌اند و دارای مسیر و نقاط عطف کسب و کاری مشخص و مطمئن هستند. با توجه به تعریف ارائه شده توسط ایلاد گیل، کارآفرین و سرمایه‌گذار شرکت‌هایی چون AirBnB، Pinterest و …، این مرحله از سرمایه‌گذاری مختص افزایش مقیاس شرکت‌ها و تصاحب سهم بیشتری از بازار است. شرط گذر کردن از مرحله‌ی استارتاپ، داشتن یک مدل کسب و کار مطمئن و کارا و همچنین مشتریان مشخص و وفادار است. میزان سرمایه‌ی مورد نیاز در این بخش عموما بازه‌ای بین ۳۰ تا ۶۰ میلیون دلار (داخل کشور حدودا 20 تا 8۰ میلیارد تومان (در سال ۱۳۹۹)) است. گاها بسته به حوزه‌ی کاری شرکت، مثلا رباتیک، تکنولوژی‌های خودرو‌های خودران و سلامت، دیده شده که در این سری به میزان ۵۰۰ تا ۸۰۰ میلیون دلار ارزش شرکت افزایش داده شده، مثل شرکت Zoox در حوزه‌ی خودروی خودران که با یک سرمایه‌گذاری ۲/۳ میلیون دلاری توسط مایک کنون بروکس ( Grok Ventures) در سال ۲۰۱۴، تا ۲۰۱۸ موجب افزایش ۸۰۰ میلیون دلاری ارزش شرکت شد.

مرحله سوم / سری C

زمانی که شرکت‌ها به بلوغ رسیدند، یعنی مدل کسب و کاری آن‌ها چه در صورت سود و چه زیان شرکت، کار می‌کند، پایگاه مشتریان آن‌ها به حالت انبساطی رسیده و با توجه به ورود نقدینگی به مدل درآمد – هزینه‌، شرکت مورد توجه همگانی قرار می‌گیرد. در این مرحله شرکت به سمت استاندارد‌های بین‌المللی و مرحله‌ی توسعه می‌روند. گاها شرکت‌ها به دلیل توسعه‌ی یک یا چند محصول جدی اقدام به سرمایه‌ پذیری می‌کنند. در این مرحله، بسته به جایگاه شرکت، ده‌ها یا صدها میلیون دلار برای سرمایه‌گذاری شرکت نیاز خواهد بود. در داخل کشور بازه‌ی سرمایه‌گذاری در این سری شرکت‌ها 80 تا 250 میلیارد تومان (در سال ۱۳۹۹) بوده است.

روش‌های تامین مالی

در این بخش از توسعه با توجه به اینکه وضعیت استارتاپ‌ها مشخص‌تر شده است و شرکت­ها دارای سابقه‌ای مشخص و ترازنامه مالی هستند، این‌ها باعث می‌شود که ارزش‌گذاری شرکت‌ها بهتر انجام شده و در پی آن روش تامین سرمایه به راحتی انتخاب شود. به طور کلی، سرمایه‌گذاران خطرپذیر عمده‌ترین ارگان‌های سرمایه‌گذاری در این مرحله هستند، در کنار آن‌ها می‌توان به بانک‌ها و کارآفرینان خصوصی اشاره کرد. روند رشد شرکت و روش‌های تامین مالی در این مرحله در نمودار ۱-۱ به نمایش درآمده است.

شکل (1-1) بخش‌های اولیه و توسعه‌ی استارتاپ‌ها و راه‌کار‌های تامین مالی (Natusch 2003)

شرکت‌هایی که در قسمت نهایی مرحله بذری (Seed) هستند (دره مرگ) عموما به کمک فرشتگان سرمایه‌گذار یا میکرو سرمایه‌گذاران خطرپذیر سعی در عبور از قعر دره‌ی مرگ کرده تا بتوانند به شرکت‌های سری A تبدیل شوند. تفاوت اصلی بین شرکت‌های در مرحله‌ی بذری و سری A ، میزان سرمایه در گردش ،ارزش شرکت، نوع مالکیت و مشارکت سرمایه‌گذاران در شرکت است. سرمایه‌ی مرحله‌ی بذری معمولاً در مقادیر کمتری (به عنوان مثال ، ده‌ها یا صدها هزار دلار) خواهد بود، در حالی که بودجه سری A معمولاً به میلیون‌ها دلار می رسد.

شرکت‌های سری A، از نهاد‌های معتبر دولتی یا نیمه خصوصی مانند سرمایه‌گذاران خطرپذیر (VC: Venture Capital) و سرمایه‌گذاری خصوصی (PE: Private Equity) مانند صندوق پژوهش و فناوری گیلان یا صندوق نوآوری و شکوفایی ریاست جمهوری، به تامین سرمایه‌ی مورد نیازشان اقدام می‌نمایند. عموما این سرمایه‌گذاران سبد سرمایه گذاری بیش از صد‌ها میلیارد تومان را مدیریت می‌کنند.

شرکت‌های سری B، به درآمد مثبت و سوددهی رسیده‌اند که می‌توانند هزینه‌ی خود را تحت پوشش سود‌های حاصل از فروششان دربیاورند. سرمایه‌گذاران سری B عموما میزان سرمایه‌ی بیشتری را نسبت به سری A به شرکت سرمایه‌پذیر می‌دهند، در پی این میزان سرمایه‌گذاری آن‌ها به دنبال ریسک کمتری هستند.

شرکت‌های سری C، به دلیل رشد و بلوغ شرکت با سرمایه‌گذارانی مواجه هستند که بعضا در قبال سرمایه‌ی وارد شده به شرکت، بازگشت یا سود حداقل دو برابری را درخواست می‌کنند. یکی از اتفاقاتی که در این سری شرکت‌ها می‌افتد، اقدام برای خرید یک شرکت دیگر برای افزایش مقیاس است که عموما برای این هدف نیاز به سرمایه‌های کلان دارند. عموما در این بخش سرمایه‌گذاران به دنبال چنین شرکت‌هایی هستند تا بتوانند در ازای سهم منطقی در رشد و سوددهی با آن‌ها به شراکت بپردازند.

نکاتی که سرمایه‌گذاران در هر مرحله به آن توجه می‌کنند

سرمایه‌گذاران بسته به جایگاه شرکت به ترتیب در سری‌های A، B و C برای قبول سرمایه‌گذاری به دنبال شاخص‌هایی هستند که شرکت‌ها باید در هنگام ارائه حتما به آن‌ها اشاره کنند.

سری A

  • اعلام مدل کسب و کاری مطمئن که در حجم کمی از بازار آزمایش شده و جواب گرفته است
  • اعلام KPI‌های مشخص برای گذر از قعر دره مرگ و رسیدن به منطقه سود
  • اعلام دقیق پیشبینی بازار از لحاظ اقتصادی، هزینه‌ها و درآمد‌های ۲ تا ۵ ساله

سری B

  • اعلام میزان افزایش مقیاس و رویکرد‌های پیشروی در آن راه
  • اعلام دقیق گزارشات مالی و توجیح اقتصادی بودن افزایش مقیاس در آن زمان
  • اعلام ساختار سازمانی
  • شناخت کامل رقبا و اعلام میزان سرمایه‌ی مورد نیاز برای تصاحب درصد مشخص از بازار

سری C

  • در این بخش عموما سرمایه‌گذاران به دنبال این شرکت‌ها خواهند بود. صرفا توجیح استراتژیکی خرید شرکتی جدید برای افزایش مقیاس یا مشخص کردن KPI‌های مورد نیاز برای بین‌المللی کفایت می‌کند

نکته:

اعلام ریسک‌ها، تهدیدها، فرصت­ها، نقاط قوت و ضعف در تمام سری‌ها از جمله نکاتی است که تمام سرمایه‌گذاران به آن توجه خواهند کرد و در صورت عدم اعلام این نکات، سرمایه گذاران نتیجه گیری کاملی نسبت به کسب و کار نخواهند داشت.

در مقالات آینده به بخش نهایی رشد شرکت‌ها و ورود آن‌ها به بورس پرداخته خواهد شد و گفته خواهد شد که نحوه‌ی ارائه‌ی به سرمایه گذاران چطور باشد تا با استاندارد‌های جهانی منطبق گردد.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.